Schumann resonantie vandaag
Elk uur bijgewerkt

Wereldwijd slaat de bliksem zo'n 40 tot 50 keer per seconde in. Elke ontlading zendt elektromagnetische golven uit die tussen het aardoppervlak en de ionosfeer rond de planeet lopen. Golven waarvan de lengte bij de omtrek van de aarde past, versterken elkaar. Dat zijn de Schumann-resonanties, rond 7,8, 14, 20, 26 en 33 Hz. Winfried Otto Schumann voorspelde ze in 1952, voor het eerst gemeten werden ze in 1960. Hun frequenties verschuiven in de loop van de dag maar een paar tienden van een hertz. Wat sterk verandert, is de signaalsterkte, afhankelijk van waar en hoeveel het onweert.

Het station van de Staatsuniversiteit Tomsk in Siberië publiceert doorlopend een spectrogram. Wij analyseren dat beeld elk uur en maken er een Schumann-deel van 0 tot 100 van. Daarbij komen de geschatte planetaire Kp-index van NOAA en de röntgenflares die de GOES-satellieten meten. De weging is 70 % Schumann, 25 % Kp en 5 % zon. Die weging is onze keuze, geen natuurkundige grootheid. Tot 25 noemen we de index rustig, tot 50 matig, tot 75 actief, daarboven zeer actief.

Wat de waarde niet kan: hij komt van één station en uit een beeld, niet uit ruwe meetdata, en hij zegt niets over de frequentie. Hij stijgt en daalt in de loop van de dag, dus één uurwaarde beschrijft niet de hele dag. Een storm recht boven Tomsk, onweer of in de winter een sneeuwstorm met harde wind, overstraalt het hele spectrogram. Ons storingsfilter herkent zulke uren, houdt dan de laatste schone waarde vast en markeert het uur.